Ik herinner het me omdat ik op dat moment dacht: hij staat aan de kant van zijn eigen job. Niet aan de kant van het probleem. En dat is ook logisch.
Mijn naam is Brecht Billiet, vanaf mei 2026 Competence Manager AI bij Elmos. Daarnaast bouw ik actief aan agentic systemen. Ik gebruik elke dag verschillende AI-modellen, op productie, maar ook in code die bij klanten draait. Wat ik in de laatste drie maanden zie gebeuren, voelt voor mij niet als een incrementele evolutie. Het is een verschuiving die we als sector volgens mij nog onderschatten.
Het is geen snelheid maal twee
Een Belgisch recruitmentbedrijf had laatst een evaluatietool nodig. Kandidaten praten tegen het systeem, het transcribeert, een model analyseert hoe sterk er geredeneerd wordt, een rapport rolt eruit. Een leerplatform voor sales-coaches eigenlijk.
MVP klaar in 21 uur. Volledig draaiend systeem in 30 uur. Unit tests, CI/CD-pipelines en evaluators die het model bijsturen inbegrepen. Het hele pakket dat een professioneel team aan een klant zou opleveren.
Vroeger was dat een software-reis van een paar honderdduizend euro en een half jaar werk. Ik geloof niet meer dat we het werkelijk hebben over snelheid maal twee. In specifieke use cases, en die kwalificatie is belangrijk, hebben we het over een veelvoud van de snelheid van vroeger.
Dat is niet zo voor de hele IT-wereld. Een ERP-implementatie blijft maanden. Een enterprise-migratie blijft jaren. Maar binnen het stuk werk dat ik zelf doe, configurators, tooling, MVPs, agentic flows, is de factor reëel. Precies daar zit de verschuiving die we als sector moeten maken.
Wat er dan wel op tafel ligt
Als code-genereren geen rem meer is, wordt iets anders dat wel. Voor mij persoonlijk is die verschuiving expliciet. Ik ben altijd een zeer technische persoon geweest, met architectuur en code als zwaartepunt. Dat blijft ook zo. Maar ik benader het vandaag meer vanop afstand: ik zet de lijnen uit, ik bewaak de richting en ik laat AI-tooling het werk doen waar dat kan. Niet uit luiheid. Wel omdat de plek waar mijn aandacht het zwaarst weegt, verlegd is.
Ik werk parallel. Claude Code laat ik op één feature werken. Ik volg dat nauwlettend op, maar ondertussen kan ik ook met andere taken bezig zijn. Achteraf kom ik terug en review ik alles nog eens volledig. Dit is hoe ik mijn dagen vul: oriënteren, instructies geven, opvolgen en reviewen. Bewegingen die elkaar opvolgen, geen mechanisch uittikken van code.
De heavy lifting in mijn vak is verschoven. Die zit niet meer in het typen van code. Die zit in de scherpte van de instructies, de kwaliteit van de skill-files en architecture-documenten die het model krijgt en het oordeel waarmee je de output bekijkt. Een model dat getraind is op oneindig veel open-source React-projecten, levert code waar geen mens nog aan kan tippen, mits het de juiste instructies krijgt. Dat betekent niet dat het werk weg is. Het betekent dat het werk een andere invulling krijgt.
Code-review is het nieuwe coderen
Dit is de vraag die ik vaker krijg dan welke dan ook: kan je AI-gegenereerde code vertrouwen? Mijn antwoord is steeds dezelfde wedervraag: kan je de code van je collega vertrouwen?
In beide gevallen is het antwoord hetzelfde. Code moet gereviewd worden. Punt. En als ik kijk naar de kwaliteit van de code die een goed-geïnstrueerd model vandaag aflevert, kan ik daar zelf vaak moeilijk aan tippen.
Dat klinkt scherp. Het is ook scherp. Maar het is niet hetzelfde als zeggen dat developers overbodig worden. Het is zeggen dat de rol verandert. De vraag is niet meer "kun je dit zelf coderen". De vraag is "kun je een pull request van duizend regels op een vrijdagnamiddag reviewen, en weet je waar je naar kijkt?". Wie de skills heeft om dit te doen, zal relevant blijven.
Naar de T-shape solution architect
Drie jaar geleden zat een goeie front-end developer goed. Een goeie back-end developer ook. Vandaag, denk ik, zitten we op een punt waar specialisten in één laag van de stack hun werkterrein zien krimpen. De rol die wel groeit, is wat ik de T-shape solution architect noem: iemand die front-end, back-end, database, security, AI én een stuk business in één rol pakt.
Vroeger kon dat niet, want je bent uiteindelijk maar één mens. Met een agent naast je kan het wel. Je hoeft geen RAG zelf te optimaliseren, je moet wel kunnen uitleggen wat retrieval-augmented generation is en wanneer je het inzet. Je hoeft geen CI/CD-pipeline zelf te schrijven, je moet wel weten wat één is. De combinatie van breedte en oordeel wordt het profiel.
Voor C-level mensen die mij vragen "hoe overtuig ik mijn team om mee te gaan", heb ik weinig wijsheid. Eén ding wel: laat iemand met technische ervaring meedenken. Niet iemand die buiten staat en "AI moet" roept. Iemand die kan zeggen welke kleine ingreep een dag werk uit het proces haalt. Dan ontstaat het zelf-onderzoek en het zelf-onderzoek is wat blijft hangen.
Wat ik morgen anders doe
De markt beweegt sneller dan twee jaar geleden en zal steeds sneller bewegen. Dat tempo is reëel, los van of je het wil omarmen. Belgische enterprises die de shift maken naar orchestratie en review, vinden zich op een productiever pad terug. Belgische enterprises die de shift uitstellen, krijgen het tempo van de markt nog steeds te zien, alleen vanaf de andere kant.
Mijn warme oproep, als iemand die het zelf gebruikt: laat de principes even los en saboteer jezelf één keer. Lever één feature op die je volledig door zo'n model laat doen. Kijk wat eruit komt. Review het. Vergelijk het met wat je zelf zou geschreven hebben. Nadien kan je zelf je oordeel vellen.
Pas dan kun je de gesprekken in je eigen organisatie voeren op basis van wat je gezien hebt. Niet op basis van wat de markt roept.
Op 25 juni organiseert Elmos een paneldebat met twee AI-leiders uit Belgische enterprises die deze verschuiving zelf doormaken. Je bent welkom om mee te luisteren:
Brecht Billiet is vanaf mei 2026 Competence Manager AI bij Elmos, daarnaast ondernemer met productie-agentic systemen.
.png)
.png)
.png)
